دوهفته‌ي توپي داشتيم. هفته‌ي اول 4روز سه تايي رفتيم رامسروآستارا و اردبيل و زنجان و كلي خوش گذشت. وقتي اومديم تهران هم بعد از دو روز من و صبا و مسيح رفتيم اصفهان. 3روز هم اونجا بوديم.جاي شما بس خالي، محشر بود. سفر اصفهان قرار نبود صبا رو ببرم. اما دقيقه‌ي آخر دلم طاقت نياورد و بردمش. به شدت پدرم رو درآورد، اما مي ارزيد. كلي كنار زاينده رود حال كرد و رقصيد و دلبري كرد. شب آخر هم كه دولت فخيمه اعلام كرد بنزين سهميه بندي شد. من بيچاره مجبور شدم با صبا در بغل 1ساعت تو صف پمپ بنزين باشم چون صبح عازم تهران بوديم و باك هم خالي بود و با صباي خواب تو بغل رانندگي كردم تا هتل. چون خانم هوس كرده بود پيش من باشه و بغل مسيح نمي رفت. اما خوب به قول مامان مريم حق مسلمشه ديگه.

  همين روزها مسابقه‌ي فينگيل ها برگذار مي شه و ما به همت مامان بزرگها و بابابزرگها و سميه مامان ايليا شركت كرديم. اما راستش هنوز هيچي درباره‌ي آن نمي‌دانم. تا ببينيم چي ميشه.

 شازده كوچولوي ما دچار دو مدل رفتار است.وقتي خودمون هستيم شيطنت داره اما معمولي است. ولي چشمتون روز بد نبينه خونه‌ي مامان بزرگ ها چه مي كنه.چنان قلدر و شر مي شه كه اصلا نمي شه كنترلش كرد. هر كاري دوست داره مي كنه و اونها هم قربان صدقه اش مي روند. نمي دونم همه‌ي بچه ها همينطورند يا نه . اما به نظرم كاملا تو تربيتش با مشكل روبرو خواهم شد. تازه فكر مي كنم هرچي بزرگتر كه بشه بدتر هم بشه.

 ه معضل ديگر هم خواب شب صباست. شب تا صبح بايد دست من يا باباش رو بگيره. هرچي هم كه مي گذره شديدتر مي شه. البته خودم فكر مي كنم شايد چون شير من را كم خورده اينطوري نيازهاي خودش را ارضا مي كنه. حالا بماند كه از شب تا صبح چند بار بايد از اطراف اتاق به رختخوابش بازگردانمش.

من خيلي سر خودم رو شلوغ كردم براي همين دير مي تونم به دوستانم سر بزنم و خيلي شرمنده ي الطاف هستم. به بزرگواري خود مرا ببخشيد..